เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 2

เจ้าร็อค...อยู่กับเราที่บ้านพักได้อย่างเป็นปกติสุข 

จากความฉลาดและเขื่อฟังเจ้าของ/ขอร้องอะไรเขาก็จะทำตามเสมอ

ร็อกอยู่ร่วมกับเราเป็นครอบครัวเล็กๆ ผ่านความทุกข์ความสุขมาด้วยกัน

ตอนแรกๆที่ย้ายมายังไม่มีลูก ก็เลี้ยงเจ้าร็อคเหมือนกับลูกของเราแท้ๆ

อยู่กันมาที่บ้านพักลับแล ประมาณ 2 ปี จนสิ้นปี 2537 เราก็ได้มีลูกเกิดที่นี่ !

"ร็อค"รักน้องมาก ชอบมาเดินเล่นกับเราในตอนเย็นหลังเลิกงานเสมอ

ตามรูปนี้เลย  ช่วงนั้นเรายุ่งๆ เครียดอยู่กับงาน และการเลี้ยงลูกเล็ก 

จึงไม่ค่อยได้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างได้ย้ายที่ทำงาน ย้ายบ้านไปหลายแห่ง

รูปต่างๆอาจจะตกหายไปบ้าง จึงหารูปที่ถ่ายกับร็อคเจอเพียง 2 รูปเท่านั้น

แต่เรายังคงจดจำทุกเรื่องราวเกี่ยวกับร็อคได้ดีเสมอ ไม่เคยลืมเลือน

ด้วยความรักและความผูกพันธ์ที่ได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน

มาประมาณ 4 ปี เดินทางไปไหนก็นั่งรถไปด้วยกันกับเราเสมอ

ร็อคสดใสร่าเริง สุขภาพแข็งแรงดี คงจะอยู่กับเราไปได้เป็นสิบกว่าปีแน่ๆ

ความฝัน มันก็คือแค่ความฝันไปเรื่อยๆ จะไปเป็นจริงได้อย่างไร!?

เราก็เคยฝันบ้างหลายๆเรื่องราว และก็ไม่เคยเป็นเรื่องจริงสักที 

ฝันร้องไห้เหรอ!...ตำราทำนายฝันก็บอกแล้วว่า ฝันร้องไห้จะได้ของที่หายคืน

และจะได้ลาภจากผู้ใหญ่ หรือบางตำราก็จะทะเลาะกันในครอบครัว ฯลฯ

คืนนั้นเราฝันว่า ร็อคป่วยท้องเสีย แล้วเราก็พาไปหาหมอในเมือง

กลับมาถึงบ้านพัก จะอุ้มร็อคลงจากรถ แต่เจ้าร็อคนอนนิ่งไม่หายใจ..เราร้องไห้

เอามือไปเขย่าตัวเขา และพร่ำเรียก... " ร็อค ๆๆๆๆ ตื่น...ๆๆ"แล้วร็อคก็ลืมตาตื่น

ขึ้นมาจริงๆ...เราดีใจมาก และแล้ว...เราก็ตกใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด!!

~~~~~~~~~~~%%%%%%%~~~~~~~~~~~~

25 ปีก่อน..ขอเล่าย้อนอดีตกับ..ชีวิตน้องหมาบ้านไร่

<ความเป็นมา>

ชีวิตน้องหมาบ้านไร่ปลายสวน

เมื่อ 30 ปีก่อน กับการเริ่มต้นทำไร่ทำสวน เนื้อที่สิบกว่าไร่

เริ่มแรกเดิมทีที่ดินบริเวณนี้ยังไม่เจริญ ยังไม่มีไฟฟ้าและไม่มีน้ำใช้

เวลากลางคืนในไร่ที่กว้างขวางจะมืดครึ้มไปด้วยต้นไม้นานาชนิด

จึงจำเป็นต้องมีน้องหมาไว้เป็นเพื่อน และคอยเผ้าบ้านไร่

น้องหมา 2 ตัว รุ่นแรกก็จะเป็นลูกผสม แต่พอเริ่มโตขึ้น

ก็เจ็บป่วยและตายไป แล้วก็ไปได้เจ้าตัวโตดำๆ(ตามรูป)นี้มาเลี้ยง

ตามมาก็เป็นพันธ์ุอัลเซเชี่ยน ชื่อว่าเจ้า "ร็อค"

ช่วงนั้นก็ได้ย้ายที่ทำงานไปอยู่ลับแล เจ้าร็อค ก็เลยติดตามไปๆมาๆ

ขึ้นล่องกับการเดินทางจากเชียงใหม่ ไปลับแล

แต่น่าเสียดายที่สมัยนั้นไม่มีกล้องถ่ายรูปหรือไม่มีโทรศัพท์มือถือ

จึงแทบไม่มีรูปน้องหมาน้องแมวไว้เป็นที่ระลึกเลย.....!!

เจ้าร็อค เป็นน้องหมาที่ฉลาดมาก แลเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัว

เวลาเดินทางจะนั่งที่นั่งด้านหน้าตรงข้างๆเราเลย

การเดินทางใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่ คนในรถข้างหน้าเห็นเจ้าร็อก

ก็จะชี้ชวนกันดู และยิ้มกับเจ้าร็อคอยู่เสมอๆ

ถ้าเขารู้สึกปวดท้องอยากอึ ก็จะร้องอิ๋งๆ บอกให้เรารู้

ก็จะแอบจอดรถข้างทาง ในที่สะดวกกับเจ้าร็อคให้ทำธุระส่วนตัว

เมื่อเสร็จเราก็จะใช้กระดาษทิชชูเช็ดก้นให้สะอาดก็เดินทางกันต่อ..

บทความต่อไปเราจะเล่าถึงความผูกพันธ์กับเจ้าร็อค เป็นบทความ

ในความทรงจำด้วยความรักที่มีกับน้องหมาตัวนี้  "เจ้าร็อค" 

จากเราไปได้อย่างไร?..ที่ไหน!..ซึ่งทำให้เราเชื่อความฝันตั้งแต่นั้นมา