แมวน้อยพาเพลิน@FeFarm229.com

หน้าเว็บ

โพสต์แนะนำ

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองลับแล แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองลับแล แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561

เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 3 (ตอนจบ)

หลังจากที่ฝันถึง "เจ้าร็อค" ป่วยตาย!!

เจ้าร็อค @ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง! EP. 3(ตอนจบ)




เมื่อเรียกแล้วกลับฟื้นขึ้นมาได้ จึงทำให้คิดว่านั่นเป็นความปกติธรรมดา
ที่เรามักฝันไปได้เรื่อยเปื่อยทุกเรื่องราว..ที่กังวลไม่สบายใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะกินเยอะไป ท้องไส้ทำงานหนักธาตุก็เลยแปรปรวน
อาจจะ...ทำให้ฝันร้ายไปก็ได้ ก็เพียงแต่คิดว่า "ฝันร้ายกลายเป็นดี"


เราไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับความฝันนั้น...อาจจะลืมๆฝันนั้นไปด้วยซ้ำ!...
แต่หลังจากฝันไปได้ประมาณ 3 วัน...วันนั้นวันเสาร์เป็นวันหยุดงาน
ช่วงสายๆ เจ้าร็อค ก็มีอาการนอนซึม และท้องเสีย เราจึงได้นำไปหาหมอในเมือง
เป็นร้านคลินิคสัตว์ หมอก็ได้ตรวจดูอาการว่าท้องเสีย ก็ฉีดยาให้พร้อมกับน้ำเกลือ


เราอุ้มร็อค วางนอนบนเสื่ออยู่ช่วงกะบะรถปิคอัพ...ก็ดูเหมือนอาการจะดีขึ้น
ร็อคยังดูสดชื่นขึ้นมาหลังจากได้น้ำเกลือ เราจึงแวะเข้าไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะ
พักหนึ่งได้ โดยที่ร็อคก็ยังคงนอน(แบบผงกหัวขึ้น) เรายังไปนั่งเล่นกับร็อค
อยู่ตรงท้ายกะบะรถ พูดคุยเล่นกับเขา...ร็อคเริ่มมีอาการดีขึ้นแล้ว


พอกลับมาถึงบ้านพักก็อุ้มเขาลงจากรถ ร็อคก็เดินเข้าไปในบ้านได้เอง
เราก็เริ่มนึกถึงความฝันเมื่อ 3 วันก่อน และเล่าให้คนที่บ้านฟังถึงความฝันนั้น
และใจก็คิดว่าทำไมมันเหมือนความฝันจังเลย หวังว่าความฝันนั้นที่ร็อคตาย
แล้วเราเรียกเขาก็ฟื้นขึ้นมาได้ ก็คงจะไม่เป็นอะไร! คิดดีๆปลอบใจตัวเองไป


จึงคิดถึงสาเหตุของสิ่งที่ร็อคกินเข้าไปจนท้องเสีย...ก็เดินไปหลังบ้าน
จึงพบสาเหตุก็คือ มันเทศนึ่งที่มันบูดเสียแล้วเอาไปทิ้งไว้ในถังขยะหลังบ้าน
ร็อคชอบกิน "มันเทศนึ่ง" ที่เราเอาให้เขากินบ่อยๆ กับของโปรดอีกอย่างคือ
"กล้วยน้ำว้าสุก" ร็อคชอบกินมากๆ กินกล้วยวันละหลายๆลูกเป็นประจำ


ในช่วงดึกคืนนั้นเอง..ได้ยิน"ร็อค"ร้องครางเสียงดัง พอใกล้จะสว่าง
เราลงมาดูร็อค และคิดว่าสายๆเมื่อคลินิคเปิดก็จะพาเขาไปหาหมออีกที!
แต่เราเห็นร็อค!นอนนิ่งๆ ก็เลยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เอามือไปจับตัวร็อค ตัวเขา
เริ่มเย็นแล้ว...ร็อคตายแล้ว!!..เราร้องไห้โฮ! และเรียกร็อคๆๆตื่นๆๆๆ 





ความฝันนั้นเป็นจริงหรือนี่ !! เราร้องไห้ไปเขย่าตัวร็อคไป..หวังว่า.. !!
เมื่อเรียกร็อคแบบนั้นแล้วเขาจะลืมตาตื่นได้..เหมือนความฝันนั้นไง !?..
แต่เรียกยังไงๆ ร็อคก็ไม่ลืมตาฟื้นคืนมาหาเราอีกแล้ว... รู้สึกเศร้าเสียใจมากๆ
ที่เราต้องพรากจากร็อคไปแบบนี้ และนึกเสียใจที่ตอนดึกที่ร็อคร้องนั้น
ไม่ได้ลงมาดูอาการ/มาดูใจของร็อคเลย...เรายังไม่ได้ร่ำลากันเลยนะร็อค!


ตอนสายๆ เราก็นำร่างของร็อค ไปฝังที่เชิงเขาของม่อน(ดอย)อันศักดิ์สิทธิ์
เป็นม่อนสาธารณะที่ควบคุมดูแลอยู่ ม่อนดอยนั้นมีชื่อเรียกว่า "ม่อนลับแล"
"เจ้าร็อค" เป็นน้องหมาที่ยังโสดบริสุทธิ์ผุดผ่องและฉลาดแสนรู้มาก
เจ้าจึงสมควรถูกฝั่งร่างไว้ ณ ที่ตรงนั้น...ตราบชั่วนิจนิรันดร์...

"ด้วยรักและอาลัยยิ่ง"






เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 2

เจ้าร็อค...อยู่กับเราที่บ้านพักได้อย่างเป็นปกติสุข 

จากความฉลาดและเขื่อฟังเจ้าของ/ขอร้องอะไรเขาก็จะทำตามเสมอ
ร็อกอยู่ร่วมกับเราเป็นครอบครัวเล็กๆ ผ่านความทุกข์ความสุขมาด้วยกัน
ตอนแรกๆที่ย้ายมายังไม่มีลูก ก็เลี้ยงเจ้าร็อคเหมือนกับลูกของเราแท้ๆ
อยู่กันมาที่บ้านพักลับแล ประมาณ 2 ปี จนสิ้นปี 2537 เราก็ได้มีลูกเกิดที่นี่ !


"ร็อค"รักน้องมาก ชอบมาเดินเล่นกับเราในตอนเย็นหลังเลิกงานเสมอ
ตามรูปนี้เลย  ช่วงนั้นเรายุ่งๆ เครียดอยู่กับงาน และการเลี้ยงลูกเล็ก 
จึงไม่ค่อยได้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างได้ย้ายที่ทำงาน ย้ายบ้านไปหลายแห่ง
รูปต่างๆอาจจะตกหายไปบ้าง จึงหารูปที่ถ่ายกับร็อคเจอเพียง 2 รูปเท่านั้น


แต่เรายังคงจดจำทุกเรื่องราวเกี่ยวกับร็อคได้ดีเสมอ ไม่เคยลืมเลือน
ด้วยความรักและความผูกพันธ์ที่ได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
มาประมาณ 4 ปี เดินทางไปไหนก็นั่งรถไปด้วยกันกับเราเสมอ
ร็อคสดใสร่าเริง สุขภาพแข็งแรงดี คงจะอยู่กับเราไปได้เป็นสิบกว่าปีแน่ๆ


ความฝัน มันก็คือแค่ความฝันไปเรื่อยๆ จะไปเป็นจริงได้อย่างไร!?
เราก็เคยฝันบ้างหลายๆเรื่องราว และก็ไม่เคยเป็นเรื่องจริงสักที 
ฝันร้องไห้เหรอ!...ตำราทำนายฝันก็บอกแล้วว่า ฝันร้องไห้จะได้ของที่หายคืน
และจะได้ลาภจากผู้ใหญ่ หรือบางตำราก็จะทะเลาะกันในครอบครัว ฯลฯ


คืนนั้นเราฝันว่า ร็อคป่วยท้องเสีย แล้วเราก็พาไปหาหมอในเมือง
กลับมาถึงบ้านพัก จะอุ้มร็อคลงจากรถ แต่เจ้าร็อคนอนนิ่งไม่หายใจ..เราร้องไห้
เอามือไปเขย่าตัวเขา และพร่ำเรียก... " ร็อค ๆๆๆๆ ตื่น...ๆๆ"แล้วร็อคก็ลืมตาตื่น
ขึ้นมาจริงๆ...เราดีใจมาก และแล้ว...เราก็ตกใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด!!

~~~~~~~~~~~%%%%%%%~~~~~~~~~~~~


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 1

ตามที่ได้เกริ่นไว้ในบทความเมื่อ 25 ปีก่อน

ครั้งเมื่อถูกย้ายไปรับราชการที่เมืองลับแล เมื่อปี 2535






ได้ตามติดย้ายถิ่นฐานจากบ้านไร่ปลายสวน ไปอยู่บ้านพักที่ทำงานด้วยกัน
เราก็จะเดินทางกันด้วยรถปิคอัพส่วนตัว จากเชียงใหม่ ไปเมืองลับแล 
เดือนหนึ่งก็จะเดินทางเช่นนี้ก็ประมาณ 1-2 ครั้ง


เจ้าร็อค เป็นน้องหมาตัวโต ที่ฉลาดจริงๆตามลำดับความฉลาด 1 ใน 5
เราได้อยู่บ้านพักเป็นห้องแถวไม้ 2 ชั้น 2 ห้องท้ายสุดติดรั้ว
หลังสำนักงานขอเล่าถึงสภาพบ้านพักหน่อย เพื่อผู้อ่านจะได้พอนึกภาพออก
ลักษณะบ้านพักจะเป็นห้องแถวไม้สองชั้นสภาพเก่าหน่อยนึง


บ้านพักอยู่ด้านหลังของอาคารสำนักงาน เป็นห้องแถว 2 ชั้น 
2 ฟากๆละ 8 ห้อง มีถนนผ่าน 2 เส้น และมีสวนหย่อมเล็กๆ อยู่ระหว่างกลางถนน 
พอเดินลงบันไดด้านหลังของที่ทำงานไป ก็เจอบ้านพักเลย ห้องแรกซ้ายมือ
จะเป็นบ้านพักของปลัดฯ  เราก็อยู่สองห้องท้ายสุดของฟากนี้ที่ติดกับรั้ว





เจ้าร็อคเป็นหมาตัวใหญ่ เสียงเขาเห่าก็จะต้องดังมากเป็นของธรรมดา
แต่เราเกรงใจคนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น ก็เลยต้องบอกกับเจ้าร็อก
แบบ "ขอร้องละนะร็อก....อย่าเห่าได้ไหม!!..เพราะเขาจะรำคาญเอา
 แล้วพวกเขาก็จะด่าแม่ เราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ "


ร็อกก็เหมือนจะฟังรู้เรื่องและเข้าใจตามที่เราพูดขอร้องไว้
เขาก็จะไม่เห่า เราสงสารร็อกมากเลย วันๆก็ต้องนอนอยู่ห้องพักกับบริเวณ
หลังห้องที่ซักล้างเล็กๆ ด้านข้างห้องติดกับรั้วเราก็เอารถไปจอด
แล้วยังขอร้องไม่ให้เห่าอีก ฮ้าฮ่าฮา...ช่างน่าสงสารจริงๆนะเจ้าร็อค


เรามักจะนำเจ้าร็อก ออกไปเดินเล่นหลังสำนักงาน ซึ่งจะเป็นถนน
คอนกรีตเล็กๆ ออกไปทางบ้านสวนและทุ่งนาของชาวบ้านแถวนั้น
เจ้าร็อคจะได้มีโอกาสออกไปสูดอากาศหายใจคล่อง กะเดินเล่นแวะอึที่ข้างนา
ร็อค..จะคอยเดินตามเราไปเดินเล่น ทั้งด้านหลังและด้านหน้าสำนักงานตอนเย็นๆ

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

Translate

บทความที่ได้รับความนิยม