เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 2

เจ้าร็อค...อยู่กับเราที่บ้านพักได้อย่างเป็นปกติสุข 

จากความฉลาดและเขื่อฟังเจ้าของ/ขอร้องอะไรเขาก็จะทำตามเสมอ

ร็อกอยู่ร่วมกับเราเป็นครอบครัวเล็กๆ ผ่านความทุกข์ความสุขมาด้วยกัน

ตอนแรกๆที่ย้ายมายังไม่มีลูก ก็เลี้ยงเจ้าร็อคเหมือนกับลูกของเราแท้ๆ

อยู่กันมาที่บ้านพักลับแล ประมาณ 2 ปี จนสิ้นปี 2537 เราก็ได้มีลูกเกิดที่นี่ !

"ร็อค"รักน้องมาก ชอบมาเดินเล่นกับเราในตอนเย็นหลังเลิกงานเสมอ

ตามรูปนี้เลย  ช่วงนั้นเรายุ่งๆ เครียดอยู่กับงาน และการเลี้ยงลูกเล็ก 

จึงไม่ค่อยได้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างได้ย้ายที่ทำงาน ย้ายบ้านไปหลายแห่ง

รูปต่างๆอาจจะตกหายไปบ้าง จึงหารูปที่ถ่ายกับร็อคเจอเพียง 2 รูปเท่านั้น

แต่เรายังคงจดจำทุกเรื่องราวเกี่ยวกับร็อคได้ดีเสมอ ไม่เคยลืมเลือน

ด้วยความรักและความผูกพันธ์ที่ได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน

มาประมาณ 4 ปี เดินทางไปไหนก็นั่งรถไปด้วยกันกับเราเสมอ

ร็อคสดใสร่าเริง สุขภาพแข็งแรงดี คงจะอยู่กับเราไปได้เป็นสิบกว่าปีแน่ๆ

ความฝัน มันก็คือแค่ความฝันไปเรื่อยๆ จะไปเป็นจริงได้อย่างไร!?

เราก็เคยฝันบ้างหลายๆเรื่องราว และก็ไม่เคยเป็นเรื่องจริงสักที 

ฝันร้องไห้เหรอ!...ตำราทำนายฝันก็บอกแล้วว่า ฝันร้องไห้จะได้ของที่หายคืน

และจะได้ลาภจากผู้ใหญ่ หรือบางตำราก็จะทะเลาะกันในครอบครัว ฯลฯ

คืนนั้นเราฝันว่า ร็อคป่วยท้องเสีย แล้วเราก็พาไปหาหมอในเมือง

กลับมาถึงบ้านพัก จะอุ้มร็อคลงจากรถ แต่เจ้าร็อคนอนนิ่งไม่หายใจ..เราร้องไห้

เอามือไปเขย่าตัวเขา และพร่ำเรียก... " ร็อค ๆๆๆๆ ตื่น...ๆๆ"แล้วร็อคก็ลืมตาตื่น

ขึ้นมาจริงๆ...เราดีใจมาก และแล้ว...เราก็ตกใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด!!

~~~~~~~~~~~%%%%%%%~~~~~~~~~~~~

เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 1

ตามที่ได้เกริ่นไว้ในบทความเมื่อ 25 ปีก่อน

ครั้งเมื่อถูกย้ายไปรับราชการที่เมืองลับแล เมื่อปี 2535

ได้นำเจ้า " ร็อค " น้องหมาพันธุ์อัลเซเชี่ยน หรือ เยอรมันเชพเพิร์ด

ได้ตามติดย้ายถิ่นฐานจากบ้านไร่ปลายสวน ไปอยู่บ้านพักที่ทำงานด้วยกัน

เราก็จะเดินทางกันด้วยรถปิคอัพส่วนตัว จากเชียงใหม่ ไปเมืองลับแล 

เดือนหนึ่งก็จะเดินทางเช่นนี้ก็ประมาณ 1-2 ครั้ง

เจ้าร็อค เป็นน้องหมาตัวโต ที่ฉลาดจริงๆตามลำดับความฉลาด 1 ใน 5

เราได้อยู่บ้านพักเป็นห้องแถวไม้ 2 ชั้น 2 ห้องท้ายสุดติดรั้ว

หลังสำนักงานขอเล่าถึงสภาพบ้านพักหน่อย เพื่อผู้อ่านจะได้พอนึกภาพออก

ลักษณะบ้านพักจะเป็นห้องแถวไม้สองชั้นสภาพเก่าหน่อยนึง

บ้านพักอยู่ด้านหลังของอาคารสำนักงาน เป็นห้องแถว 2 ชั้น 

2 ฟากๆละ 8 ห้อง มีถนนผ่าน 2 เส้น และมีสวนหย่อมเล็กๆ อยู่ระหว่างกลางถนน 

พอเดินลงบันไดด้านหลังของที่ทำงานไป ก็เจอบ้านพักเลย ห้องแรกซ้ายมือ

จะเป็นบ้านพักของปลัดฯ  เราก็อยู่สองห้องท้ายสุดของฟากนี้ที่ติดกับรั้ว

เจ้าร็อคเป็นหมาตัวใหญ่ เสียงเขาเห่าก็จะต้องดังมากเป็นของธรรมดา

แต่เราเกรงใจคนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น ก็เลยต้องบอกกับเจ้าร็อก

แบบ "ขอร้องละนะร็อก....อย่าเห่าได้ไหม!!..เพราะเขาจะรำคาญเอา
 แล้วพวกเขาก็จะด่าแม่ เราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ "

ร็อกก็เหมือนจะฟังรู้เรื่องและเข้าใจตามที่เราพูดขอร้องไว้

เขาก็จะไม่เห่า เราสงสารร็อกมากเลย วันๆก็ต้องนอนอยู่ห้องพักกับบริเวณ

หลังห้องที่ซักล้างเล็กๆ ด้านข้างห้องติดกับรั้วเราก็เอารถไปจอด

แล้วยังขอร้องไม่ให้เห่าอีก ฮ้าฮ่าฮา...ช่างน่าสงสารจริงๆนะเจ้าร็อค

เรามักจะนำเจ้าร็อก ออกไปเดินเล่นหลังสำนักงาน ซึ่งจะเป็นถนน

คอนกรีตเล็กๆ ออกไปทางบ้านสวนและทุ่งนาของชาวบ้านแถวนั้น

เจ้าร็อคจะได้มีโอกาสออกไปสูดอากาศหายใจคล่อง กะเดินเล่นแวะอึที่ข้างนา

ร็อค..จะคอยเดินตามเราไปเดินเล่น ทั้งด้านหลังและด้านหน้าสำนักงานตอนเย็นๆ