แมวน้อยพาเพลิน@FeFarm229.com

หน้าเว็บ

โพสต์แนะนำ

วันอังคารที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2561

ทำยังไงดี!? "น้องแมว" ป่วย!..จากบาดแผลการต่อสู้ !!





ตามธรรมชาติของน้องแมวที่โตเป็นหนุ่ม ต้องมีการต่อสู้เพื่อป้องกัน
บริเวณอาณาเขตของตัวเอง ไม่ให้แมวตัวอื่นเข้ามาเดินเพ่นพล่านในที่อยู่ของเขา
ยิ่งเป็นน้องแมวบ้านไร่แล้ว ก็ต้องป้องกันอย่างหนักจากพื้นที่ๆ กว้างขวางมาก
ช่วงตอนค่ำๆ หรือตอนกลางคืน จะมีแมวโขมยที่อยู่รอบๆไร่ มักเข้ามาหาอาหาร


น้องแมว"แรคคูน" จึงมีบาดแผลตามเนื้อตัว ซึ่งเกิดจากการต่อสู้กับแมวใหญ่
แถวนั้นอยู่บ่อยๆ  ซึ่งหลังจากการต่อสู้กับแมวใหญ่ในครั้งแรก มีแผลหลายแห่ง
แต่เขาคงตกใจ !! จึงไปแอบหลบอยู่เป็นวัน และเราเองก็ไม่ได้ทันสังเกตุตัวน้องแมว
ช่วงนั้นก็มีฝนตกด้วย แผลเขาอักเสบจนเป็นไข้ เขากลับบ้านมาหาแบบเซื่องซึม


และไม่กินอาหาร นอนอยู่นิ่งๆ ตัวก็ร้อน เราไม่สามารถพาน้องแมวตัวนี้ไปหาหมอ
ได้ เพราะเขาเป็นแมวหลงมาอยู่กับเราเมื่ออายุประมาณ 3 เดือนแล้ว ไม่เคยชินกับ
ผู้คน และการเดินทางออกไปพบหมอมาก่อน น้องแมวขี้ตกใจกลัว ! จากการที่ต้อง
คอยระแวดระวังภัย ในช่วงตอนเล็กๆ ก่อนที่จะยอมมาเป็นสมาชิกในบ้านไร่


เข้าไปค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต การรักษาแมวป่วย ก็มีบอกว่าห้าม ! ให้กินยา
ของคน... เพราะมันจะอันตรายถึงชีวิต ! เราจึงหาวิธีรักษาด้วยสมุนไพรไทย โดย
ใช้ตะไคร้ ทุบแล้วฝานเป็นชิ้นบางๆ สัก 3-4 ชิ้น แช่ลงไปในถ้วยน้ำดื่มของน้องแมว
ใช้ยาทาแผลภายนอกให้เท่านั้น เขานอนซมอยู่คืนหนึ่ง ตื่นเช้ามาอาการป่วยก็หาย!








เชิญชมคลิปวิดีโอ 
Cute! Clip!

น้องแมวป่วย "แรคคูน" ขี้อ้อน !










วันศุกร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2561

กริยาน้องแมว...ฉลาด+ขี้อ้อนมาก





กริยาอาการของ น้องแมว "แรคคูน" ฉลาดและขี้อ้อนมาก ตอนแรกๆแสดงออก
ว่าได้ตกลงมาเป็นสมาชิกในครอบครัว...ลูกสาวได้เป็นคนไปแอบมอง! น้องแมว
อยู่หน้าบ้าน...เมื่อเราทดลองเรียกชื่อ "แรคคูนๆๆ" เขาจะหันกลับมาฟังเสียงเรียก
แล้วตอบเราด้วยเสียงนุ่มๆเบาๆว่า "มาวๆๆ" พร้อมกับเดินกลับมาหาเรา


เมื่อได้เลี้ยงดูให้อาหารเขามาได้สักระยะหนึ่งแล้ว  น้องแมวคุ้นชินกล้าเข้าใกล้
เขาจะแสดงความรักและขอบคุณเราด้วยการเข้ามาเลียที่นิ้วเท้าเบาๆ และมักจะ
ล้มตัวลงนอนบนเท้าด้วย ซึ่งน้องแมวจะทำเช่นนี้กับทุกคนในครอบครัวของเรา
"แรคคูน" เป็นแมวที่นุ่มนวล ใจดี จะไม่ไปไกลจากบ้าน เป็นน้องแมวที่รักบ้านมาก


อีกสิ่งที่น้องแมวชอบให้ทำคือชอบให้อุ้มมากอด และจุ๊บๆ ตรงจมูก/ปาก ตัวเขาอยู่นิ่ง
 ตามองมาที่หน้าของเรา  "แรคคูน" ชอบให้แม่อุ้ม,พูดคุยด้วย ชอบให้จุ๊บ!ก่อนเข้านอน
น้องแมวจะชอบมานอนเฝ้าเราตรงที่นอนปลายเตียง ถ้าเข้านอนแล้วจะนอนอยู่ตรงนั้น
ทั้งคืนเขานอนนิ่งๆไม่มีเสียงรบกวน! โดยจะชอบมานอนในห้องสัก 3-4 คืน : สัปดาห์






วันพฤหัสบดีที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

พี่หมาคือตัวช่วย! "น้องแมวในป่า"คุ้นเคยได้ง่ายขึ้น!

การทำให้ "น้องแมว" คุ้นเคยได้ง่ายขึ้น!
อีกตัวช่วยที่สำคัญก็คือ.."พี่หมา" นั่นเอง

ตามวิธีการที่ได้นำไปใช้ในบทความก่อน 

(3 วิธี...สื่อสารให้น้องแมว(เร่ร่อน)..คุ้นเคยแสนเชื่อง !)







มีตัวช่วยที่สำคัญ ! ที่ทำให้น้องแมวไว้ใจกล้าเข้าใกล้คน
และเข้ามาให้เราจับตัวได้ไวและง่ายขึ้นก็คือ "พี่หมา" นั่นเอง
โดยใช้เวลาเพียงไม่ถึงเดือนก็สามารถใกล้ชิดกับน้องแมว หลังจากที่
สามารถลูบตัวเขาได้แล้ว...อีกซักห้าหกวัน น้องแมวก็ถึงยอมให้อุ้มได้


น้องแมวลูกผสมวิเชียรมาศ+๙ แต้ม เหมือนตัวที่เราพบ มีนิสัยที่รู้มาว่า
ชอบพี่หมาใจดีเช่น" พี่หมาเบิ้ดเดย์ "ซึ่งก็ตรงกับนิสัยตามสายพันธุ์ของเขาจริงๆ
สิ่งแรกนั้น "น้องแมว"จะกล้าที่จะนั่งมองพี่หมา อยู่ไม่ไกลนัก และจะค่อยๆกล้า
ที่จะเดินผ่านตรงที่พี่หมานอนอยู่..และทำเสียงร้องเล็กๆเบาๆว่า.." หมิ๊ๆๆ "


เมื่อมั่นใจว่าพี่หมาเบิ้ดเดย์ ไม่ไล่เขา ก็จะกล้าเข้าไปใกล้พี่หมามากขึ้นๆๆ
 ส่วนพี่หมาก็จะดมๆ แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรน้องแมว...เมื่อมีพี่หมาอยู่ใกล้เขาก็
จะยอมให้ถึงตัว,อุ้มได้อย่างง่ายดายในตอนที่น้องแมวเดินมาอยู่กับพี่หมานั่นเอง
น้องแมว...ถึงจะคุ้นเคยกับคน และเชื่อใจยอมให้เราจับตัวไปอุ้มได้ง่ายๆ


หลังจากนั้นมาเราก็ได้สมาชิกใหม่ของบ้านไร่ เป็นน้องแมวตัวนี้มาเลี้ยง
ได้ตั้งชื่อว่า"แรคคูน" น้องแมวจะรักพี่หมา"เบิ้ดเดย์" มากๆจนถึงทุกวันนี้
น้องแมวจะชอบเข้าไปคลอเคลีย เมื่อไปเที่ยวไหนกลับมาบ้านแล้ว สิ่งแรก
ที่น้องแมวจะทำคือร้องหาพี่หมาแล้วเดินเข้าไปหา และชอบอ้อนพี่หมา 
โดยการทิ้งตัวลงไปนอนที่บนสองแขนหน้าของพี่หมา...เป็นเช่นนี้เสมอๆ!!







วันพุธที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

3 วิธี สื่อสารให้น้องแมว(เร่ร่อน)..คุ้นเคยแสนเชื่อง !

3 วิธี สื่อสารให้น้องแมว(เร่ร่อน)..คุ้นเคยแสนเชื่อง !







เมื่อมีลูกแมวน้อยตาสีฟ้าๆ ได้เข้ามากินอาหารที่วางไว้ให้แล้ว
นึกเอ็นดูก็อยากได้มาเลี้ยง แต่ไม่รู้ว่าลูกแมวน้อยจะยอมมาใกล้มั่ย!
 มีปัญหาว่าเขากลัวคนแล้วเริ่มจะโต น่าจะมีอายุประมาณ 3 เดือนแล้ว
 รู้วิธีหากินบ้างแล้ว และกำลังจะมีพฤติกรรมกลายเป็น.."แมวโขมย"


จึงได้เข้าไปศึกษาหาวิธีที่จะทำความคุ้นเคยกับแมวเร่ร่อน/ไม่มีเจ้าของ
พบกรณีที่เคยมีคนใจบุญให้อาหารให้ข้าวให้น้ำ นานเป็นปีนะ ที่เขาจะยอม
เข้ามาใกล้ แล้วให้จับลูบตัวได้....สรุปจึงค้นหาวิธีที่น่าสนใจ!และได้นำไป
ปรับใช้เพื่อสื่อสารกับน้องแมว เป้าหมายก็คืออยากได้เขามาเลี้ยงดูนั่นเอง


วิธีการสื่อสารจากประสบการณ์จริง ! ที่ได้เคยทำกับน้องแมว
"แรคคูน" จนไว้ใจเข้าใกล้และยอมให้เข้าถึงตัว จนกระทั่งยอม
ให้อุ้มได้ และมาอยู่เป็นสมาชิกในบ้านไร่ รวมใช้เวลาประมาณ 2-3 สัปดาห์
เท่านั้น เป็นวิธีการที่ทำแล้วได้ผลดีมาก จึงได้นำวิธีนี้มาบอกต่อกันค่ะ







 มีวิธีการง่ายๆ อยู่ 3 วิธี ดังนี้ 

^ ________ ^


วิธีที่ 1. 

เริ่มต้นการเข้าใกล้น้องแมวด้วยวิธีการ "นั่งลง" 
เวลาอยู่ใกล้น้องแมว หรือขณะที่ได้นำอาหารไปวางให้เขา 
น้องแมวจะได้ไม่รู้สึกกลัว!!..ความตัวโตในรูปร่างของมนุษย์


วิธีที่ 2. 

เริ่มต้นการสื่อสารพูดคุยทักทายด้วย "เสียงเบาอ่อนโยน"
แสดงความเมตตากับน้องแมว และหมั่นชวนคุยกับเขาบ่อยๆ 
ในขณะที่น้องแมวกำลังเข้ามากินอาหาร หรือนั่งมองเราอยู่ไม่ไกลนัก


วิธีที่ 3  

หาข้อมูลสายพันธ์ุของแมวที่พบเจอนั้นว่ามีนิสัย,พฤติกรรมเช่นไร?
อาทิเช่น แมววิเชียรมาศ มีนิสัยอ่อนโยน ชอบพูดคุยกับเรา
ชอบหมาใจดีอย่างนี้เป็นต้น เราก็นำมาปรับใช้เพื่อจะได้สื่อสารได้ดีขึ้น





ส่วนใหญ่แล้วน้องแมวมักจะชอบดมกลิ่นและเลียนิ้วมือ 
จึงควรนั่งลง และยื่นมือไปที่ตัวเขา ในขณะที่เขาเริ่มคุ้นเคยและไว้ใจเรา
 โดยการสังเกตุดูว่าเขาจะค่อยๆเดินเข้ามาใกล้เราบ้างแล้ว..นั่นเอง
เพื่อน้องแมวจะได้คุ้นเคยกับกลิ่นของเรา ให้ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะคะ 


หลังจากนี้อีกไม่นานแล้ว...ประมาณไม่เกินสิบวัน น้องแมวก็จะมี
ความกล้ามากินอาหารอยู่ใกล้เรา แค่เอื้อมตัวถึงได้อย่างแน่นอน %
ถ้าน้องแมวกล้าเข้ามาดมกลิ่นที่มือ,เลียมือแล้ว ก็แสดงว่าเขาคุ้นกลิ่น
นั่นก็แสดงว่าถึงเวลา...ที่เราสามารถลูบตัวน้องแมวได้แล้วค่ะ






วันพุธที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561

เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 3 (ตอนจบ)

หลังจากที่ฝันถึง "เจ้าร็อค" ป่วยตาย!!

เจ้าร็อค @ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง! EP. 3(ตอนจบ)




เมื่อเรียกแล้วกลับฟื้นขึ้นมาได้ จึงทำให้คิดว่านั่นเป็นความปกติธรรมดา
ที่เรามักฝันไปได้เรื่อยเปื่อยทุกเรื่องราว..ที่กังวลไม่สบายใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะกินเยอะไป ท้องไส้ทำงานหนักธาตุก็เลยแปรปรวน
อาจจะ...ทำให้ฝันร้ายไปก็ได้ ก็เพียงแต่คิดว่า "ฝันร้ายกลายเป็นดี"


เราไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับความฝันนั้น...อาจจะลืมๆฝันนั้นไปด้วยซ้ำ!...
แต่หลังจากฝันไปได้ประมาณ 3 วัน...วันนั้นวันเสาร์เป็นวันหยุดงาน
ช่วงสายๆ เจ้าร็อค ก็มีอาการนอนซึม และท้องเสีย เราจึงได้นำไปหาหมอในเมือง
เป็นร้านคลินิคสัตว์ หมอก็ได้ตรวจดูอาการว่าท้องเสีย ก็ฉีดยาให้พร้อมกับน้ำเกลือ


เราอุ้มร็อค วางนอนบนเสื่ออยู่ช่วงกะบะรถปิคอัพ...ก็ดูเหมือนอาการจะดีขึ้น
ร็อคยังดูสดชื่นขึ้นมาหลังจากได้น้ำเกลือ เราจึงแวะเข้าไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะ
พักหนึ่งได้ โดยที่ร็อคก็ยังคงนอน(แบบผงกหัวขึ้น) เรายังไปนั่งเล่นกับร็อค
อยู่ตรงท้ายกะบะรถ พูดคุยเล่นกับเขา...ร็อคเริ่มมีอาการดีขึ้นแล้ว


พอกลับมาถึงบ้านพักก็อุ้มเขาลงจากรถ ร็อคก็เดินเข้าไปในบ้านได้เอง
เราก็เริ่มนึกถึงความฝันเมื่อ 3 วันก่อน และเล่าให้คนที่บ้านฟังถึงความฝันนั้น
และใจก็คิดว่าทำไมมันเหมือนความฝันจังเลย หวังว่าความฝันนั้นที่ร็อคตาย
แล้วเราเรียกเขาก็ฟื้นขึ้นมาได้ ก็คงจะไม่เป็นอะไร! คิดดีๆปลอบใจตัวเองไป


จึงคิดถึงสาเหตุของสิ่งที่ร็อคกินเข้าไปจนท้องเสีย...ก็เดินไปหลังบ้าน
จึงพบสาเหตุก็คือ มันเทศนึ่งที่มันบูดเสียแล้วเอาไปทิ้งไว้ในถังขยะหลังบ้าน
ร็อคชอบกิน "มันเทศนึ่ง" ที่เราเอาให้เขากินบ่อยๆ กับของโปรดอีกอย่างคือ
"กล้วยน้ำว้าสุก" ร็อคชอบกินมากๆ กินกล้วยวันละหลายๆลูกเป็นประจำ


ในช่วงดึกคืนนั้นเอง..ได้ยิน"ร็อค"ร้องครางเสียงดัง พอใกล้จะสว่าง
เราลงมาดูร็อค และคิดว่าสายๆเมื่อคลินิคเปิดก็จะพาเขาไปหาหมออีกที!
แต่เราเห็นร็อค!นอนนิ่งๆ ก็เลยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เอามือไปจับตัวร็อค ตัวเขา
เริ่มเย็นแล้ว...ร็อคตายแล้ว!!..เราร้องไห้โฮ! และเรียกร็อคๆๆตื่นๆๆๆ 





ความฝันนั้นเป็นจริงหรือนี่ !! เราร้องไห้ไปเขย่าตัวร็อคไป..หวังว่า.. !!
เมื่อเรียกร็อคแบบนั้นแล้วเขาจะลืมตาตื่นได้..เหมือนความฝันนั้นไง !?..
แต่เรียกยังไงๆ ร็อคก็ไม่ลืมตาฟื้นคืนมาหาเราอีกแล้ว... รู้สึกเศร้าเสียใจมากๆ
ที่เราต้องพรากจากร็อคไปแบบนี้ และนึกเสียใจที่ตอนดึกที่ร็อคร้องนั้น
ไม่ได้ลงมาดูอาการ/มาดูใจของร็อคเลย...เรายังไม่ได้ร่ำลากันเลยนะร็อค!


ตอนสายๆ เราก็นำร่างของร็อค ไปฝังที่เชิงเขาของม่อน(ดอย)อันศักดิ์สิทธิ์
เป็นม่อนสาธารณะที่ควบคุมดูแลอยู่ ม่อนดอยนั้นมีชื่อเรียกว่า "ม่อนลับแล"
"เจ้าร็อค" เป็นน้องหมาที่ยังโสดบริสุทธิ์ผุดผ่องและฉลาดแสนรู้มาก
เจ้าจึงสมควรถูกฝั่งร่างไว้ ณ ที่ตรงนั้น...ตราบชั่วนิจนิรันดร์...

"ด้วยรักและอาลัยยิ่ง"






เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 2

เจ้าร็อค...อยู่กับเราที่บ้านพักได้อย่างเป็นปกติสุข 

จากความฉลาดและเขื่อฟังเจ้าของ/ขอร้องอะไรเขาก็จะทำตามเสมอ
ร็อกอยู่ร่วมกับเราเป็นครอบครัวเล็กๆ ผ่านความทุกข์ความสุขมาด้วยกัน
ตอนแรกๆที่ย้ายมายังไม่มีลูก ก็เลี้ยงเจ้าร็อคเหมือนกับลูกของเราแท้ๆ
อยู่กันมาที่บ้านพักลับแล ประมาณ 2 ปี จนสิ้นปี 2537 เราก็ได้มีลูกเกิดที่นี่ !


"ร็อค"รักน้องมาก ชอบมาเดินเล่นกับเราในตอนเย็นหลังเลิกงานเสมอ
ตามรูปนี้เลย  ช่วงนั้นเรายุ่งๆ เครียดอยู่กับงาน และการเลี้ยงลูกเล็ก 
จึงไม่ค่อยได้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างได้ย้ายที่ทำงาน ย้ายบ้านไปหลายแห่ง
รูปต่างๆอาจจะตกหายไปบ้าง จึงหารูปที่ถ่ายกับร็อคเจอเพียง 2 รูปเท่านั้น


แต่เรายังคงจดจำทุกเรื่องราวเกี่ยวกับร็อคได้ดีเสมอ ไม่เคยลืมเลือน
ด้วยความรักและความผูกพันธ์ที่ได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
มาประมาณ 4 ปี เดินทางไปไหนก็นั่งรถไปด้วยกันกับเราเสมอ
ร็อคสดใสร่าเริง สุขภาพแข็งแรงดี คงจะอยู่กับเราไปได้เป็นสิบกว่าปีแน่ๆ


ความฝัน มันก็คือแค่ความฝันไปเรื่อยๆ จะไปเป็นจริงได้อย่างไร!?
เราก็เคยฝันบ้างหลายๆเรื่องราว และก็ไม่เคยเป็นเรื่องจริงสักที 
ฝันร้องไห้เหรอ!...ตำราทำนายฝันก็บอกแล้วว่า ฝันร้องไห้จะได้ของที่หายคืน
และจะได้ลาภจากผู้ใหญ่ หรือบางตำราก็จะทะเลาะกันในครอบครัว ฯลฯ


คืนนั้นเราฝันว่า ร็อคป่วยท้องเสีย แล้วเราก็พาไปหาหมอในเมือง
กลับมาถึงบ้านพัก จะอุ้มร็อคลงจากรถ แต่เจ้าร็อคนอนนิ่งไม่หายใจ..เราร้องไห้
เอามือไปเขย่าตัวเขา และพร่ำเรียก... " ร็อค ๆๆๆๆ ตื่น...ๆๆ"แล้วร็อคก็ลืมตาตื่น
ขึ้นมาจริงๆ...เราดีใจมาก และแล้ว...เราก็ตกใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด!!

~~~~~~~~~~~%%%%%%%~~~~~~~~~~~~


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



เจ้าร็อค @ ความฝันที่(ไม่อยากให้)เป็นจริง ! EP. 1

ตามที่ได้เกริ่นไว้ในบทความเมื่อ 25 ปีก่อน

ครั้งเมื่อถูกย้ายไปรับราชการที่เมืองลับแล เมื่อปี 2535






ได้ตามติดย้ายถิ่นฐานจากบ้านไร่ปลายสวน ไปอยู่บ้านพักที่ทำงานด้วยกัน
เราก็จะเดินทางกันด้วยรถปิคอัพส่วนตัว จากเชียงใหม่ ไปเมืองลับแล 
เดือนหนึ่งก็จะเดินทางเช่นนี้ก็ประมาณ 1-2 ครั้ง


เจ้าร็อค เป็นน้องหมาตัวโต ที่ฉลาดจริงๆตามลำดับความฉลาด 1 ใน 5
เราได้อยู่บ้านพักเป็นห้องแถวไม้ 2 ชั้น 2 ห้องท้ายสุดติดรั้ว
หลังสำนักงานขอเล่าถึงสภาพบ้านพักหน่อย เพื่อผู้อ่านจะได้พอนึกภาพออก
ลักษณะบ้านพักจะเป็นห้องแถวไม้สองชั้นสภาพเก่าหน่อยนึง


บ้านพักอยู่ด้านหลังของอาคารสำนักงาน เป็นห้องแถว 2 ชั้น 
2 ฟากๆละ 8 ห้อง มีถนนผ่าน 2 เส้น และมีสวนหย่อมเล็กๆ อยู่ระหว่างกลางถนน 
พอเดินลงบันไดด้านหลังของที่ทำงานไป ก็เจอบ้านพักเลย ห้องแรกซ้ายมือ
จะเป็นบ้านพักของปลัดฯ  เราก็อยู่สองห้องท้ายสุดของฟากนี้ที่ติดกับรั้ว





เจ้าร็อคเป็นหมาตัวใหญ่ เสียงเขาเห่าก็จะต้องดังมากเป็นของธรรมดา
แต่เราเกรงใจคนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น ก็เลยต้องบอกกับเจ้าร็อก
แบบ "ขอร้องละนะร็อก....อย่าเห่าได้ไหม!!..เพราะเขาจะรำคาญเอา
 แล้วพวกเขาก็จะด่าแม่ เราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ "


ร็อกก็เหมือนจะฟังรู้เรื่องและเข้าใจตามที่เราพูดขอร้องไว้
เขาก็จะไม่เห่า เราสงสารร็อกมากเลย วันๆก็ต้องนอนอยู่ห้องพักกับบริเวณ
หลังห้องที่ซักล้างเล็กๆ ด้านข้างห้องติดกับรั้วเราก็เอารถไปจอด
แล้วยังขอร้องไม่ให้เห่าอีก ฮ้าฮ่าฮา...ช่างน่าสงสารจริงๆนะเจ้าร็อค


เรามักจะนำเจ้าร็อก ออกไปเดินเล่นหลังสำนักงาน ซึ่งจะเป็นถนน
คอนกรีตเล็กๆ ออกไปทางบ้านสวนและทุ่งนาของชาวบ้านแถวนั้น
เจ้าร็อคจะได้มีโอกาสออกไปสูดอากาศหายใจคล่อง กะเดินเล่นแวะอึที่ข้างนา
ร็อค..จะคอยเดินตามเราไปเดินเล่น ทั้งด้านหลังและด้านหน้าสำนักงานตอนเย็นๆ

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561

แรกพบ!.."ลูกแมวน้อย" ที่มาแอบกินอาหารบ้านไร่ Ep. 2



"ลูกแมวน้อย" ตาสีฟ้าๆ (ตอนที่ 2.)



ทำให้นึกถึง! ลูกแมว

คอกที่แม่แมวมาแอบเกิดที่บ้านร้าง ซึ่งอยู่เยื้องกับหน้าบ้านเรา
ไปสองหลัง และเห็นหมาอยู่แถวๆนั้นแอบคาบลูกแมว
มาทิ้งตายอยู่ข้างถนน  2 ตัว  ลูกแมวตัวขาวนี้น่าจะรอดชีวิตมาได้
จากหมาเพียงตัวเดียวอย่างแน่นอน 

จึงคิดว่าลูกแมวน้อยตัวนี้คงไม่มีเจ้าของ และคงจะหิวอาหารแน่ๆ
เช้าวันนี้เราจึงได้เอาอาหารเม็ดของเบิ้ดเดย์ มาใส่ชามพาสติ๊กไปวางไว้
ใต้ต้นมะม่วง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ล้างจานชามเท่าไหร่นัก  พอช่วงสายๆ
ก็ไปดูอาหารที่วางทิ้งไว้ ก็เห็นอาหารเหลือติดชามอยู่นิดหน่อย 

หลังจากที่เรานำอาหารไปวางสักสองสามครั้งได้ เราก็เห็นแมวน้อย
มานอนรออยู่ที่ขอนไม้ เราก็เลยรีบนำอาหารไปวางไว้ที่เดิม
และได้ใช้กล้องมือถือแอบถ่าย ตรงที่ด้านในห้องครัวใกล้กับที่ล้างจาน
ก็เลยเห็นรูปร่างหน้าตาน้องแมวได้ชัดเจนขึ้น เห็นตาสีฟ้าๆน่ารักมาก

เห็นแมวน้อยตัวสีขาวๆ ก็เลยคิดเมตตา และพาลนึกหวังว่า.....
เจ้าแมวน้อยตัวนี้..น่าจะเป็นลูก หรือเป็นตัวดอกคูนเองที่มาเกิดใหม่
เพราะนับระยะเวลาแล้วมันมีความน่าจะใช่ (ถ้าคิดเข้าข้างตัวเอง)
เหมือนกับชะตาของทั้งสองเราได้มาพบเจอ ได้เลี้ยงดูกันอีกครั้งหนึ่ง!



ชมลักษณะท่าทาง+ความระแวดระวังภัย

ของลูกแมว

ด้วยคลิปวิดีโอนี้ค่ะ




แรกพบ!.."ลูกแมวน้อย" ที่มาแอบกินอาหารบ้านไร่






แรกพบ!.."ลูกแมวน้อย" ที่มาแอบกินอาหารบ้านไร่(ตอนที่ 1.)

"ลูกแมวน้อย" ตาสีฟ้าๆ (ตอนที่ 1.)

วันเวลาได้ผ่านไป 3 เดือนแล้ว
ดอกคูน ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาบ้านเลย...เราเริ่มหมดหวัง! และทำใจ!
แล้ววันหนึ่งกำลังเดินไปหลังห้องครัว ก็เห็นเสียงแมวร้อง และเห็นแมวตัว
สีขาวๆ ร้องหนีแมวใหญ่ กำลังกระโดดลัดต้นหญ้าสูง 
ขึ้นไปบนต้นมะม่วงข้างรั้วไร่ และเห็นแมวใหญ่ที่วิ่งไล่
ตามมาหยุดยืนอยู่ที่โคนต้นมะม่วงนั้น....

ในแว๊บแรกที่เห็นแมวสีขาวๆ ก็นึกถึงดอกคูนเลย รีบเดินไปที่ข้างรั้ว
พร้อมกับตะโกนไล่แมวใหญ่ไป  เราแหงนขึ้นไปมองแมวที่หนีขึ้นไป
อยู่บนกิ่งมะม่วง ก็เห็นสายตาเขากำลังจ้องมองลงมาที่เรา เห็นแต่สีน้ำตาล
เป็นวงรอบๆดวงตา มองเหมือนตาของตัวแรคคูน เป็นลูกแมวตัวเล็กๆ 

... ไม่ใช่ ! ดอกคูน ..ตาสีเหลือง ...

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ประมาณสักสิบกว่าวัน  เราก็เริ่มสังเกตุเห็น
แมวน้อยตัวสีขาวๆ รอบตาเป็นวงสีน้ำตาลเข้มตัวนั้น มาแอบมองดูเรา
ตรงพุ่มหญ้าริมรั้วลวดหนามด้านข้างบ้านไร่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เราล้างจาน
ลูกแมวตัวเล็กๆป้อมๆ มีขนปุยพอง น่าจะมีอายุสักประมาณ 2 เดือน
มาแอบตรงพุ่มหญ้ามองเราอยู่ไกลๆ




ชมลักษณะท่าทาง และความระแวดระวังภัยของลูกแมว

ด้วยคลิปวิดีโอนี้ค่ะ






แรกพบ!.."ลูกแมวน้อย" ที่มาแอบกินอาหารบ้านไร่


วันเสาร์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2561

แมวดอกคูน..ที่หายไป..มาให้รู้ทั้งความฝันและความจริง !!


ความผูกพันธ์ของสองเรา

หลังจากน้องแมวดอกคูน...หายไปจากบ้านไร่ !



แมวดอกคูน..ตาสีเหลืองที่หายไป...จากบ้านไร่ 


เรารอคอยเขากลับมาบ้านทุกวันๆๆ คิดถึงเขามาก 
อยากพบเจอกันอีกสักครั้ง แต่ก็มีเรื่องแปลกเกิดขึ้น
 คงมาจากที่เราทั้งสองอาจจะผูกพันธ์จนสามารถสื่อกันได้
 ปรากฎให้รู้ทั้งทางความฝันและความเป็นจริง !!

เป็นความฝัน ที่เกิดขึ้นเมื่อดอกคูนไม่กลับมานอนบ้าน
ประมาณ 7 คืนในขณะที่เรากำลังนอนหลับ 
ประมาณช่วงเช้าตรู่ เราฝันว่า...ดอกคูน มาจากไหนไม่รู้
กระโดดขึ้นมาจ้องอยู่ตรงหน้าเราเลย จนทำให้เราสะดุ้งตกใจตื่น !!

หลังจากนั้นอีกสี่ห้าวัน เราเดินไปด้านข้างห้องครัว ในเวลาพลบค่ำ
ที่เป็นทางเดินอยู่ระหว่างห้องครัว กับโรงเพาะชำกล้าไม้ ซึ่งดอกคูน
ชอบไปอึ..ที่นั่นบ่อยๆ  เราได้ยินเสียงดอกคูนร้องทักเรา "เหมี๊ยวๆๆๆ" 

ที่ตรงแนวโรงเพาะชำข้างที่เรากำลังเดิน เสียงนั้นอยู่ใกล้ๆ
เราเพียง 1 เมตร เป็นเสียงของดอกคูนจริงๆ !!..
เสียงดังชัดเจนมาก เรารู้สึกดีใจมาก คิดว่าเขากลับมาบ้านแล้ว
เราจึงเรียกตอบเขาไปในทันที! "คูนๆๆ นั่นน้องคูนเหรอ!ๆ"

แต่ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมาเลย มีแต่ความเงียบ !!จนเรารู้สึกขนลุก!!
ขึ้นมาทันทีโดยไม่รู้สาเหตุ และก็ไม่เห็นดอกคูน หรือแมวอื่น
วิ่งออกมาจากตรงนั้นเลยเราเรียกดอกคูนๆ แล้วรีบเข้าไป
มองหาในโรงเพาะชำพร้อมกับเรียกไปด้วย แต่ก็ไม่เห็นดอกคูน 
หรือแมวตัวไหนๆ !? มาปรากฎตัวให้เห็นในบริเวณใกล้ๆแถวนั้นเลย !!


ขอบันทึกความทรงจำ !!

ระหว่างจิตใจของเราทั้งสองดวงไว้ ณ ที่ตรงนี้
ด้วยรักและผูกพันธ์ @ น้องแมวดอกคูน
เป็นแมวตัวแรกที่มีโอกาสได้ช่วยชีวิต
ได้เลี้ยงดู++ที่ทำให้รักน้องแมว









วันจันทร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2561

ดู!พี่หมาเจอน้องแมวครั้งแรก!?+คลิปสุดท้ายดอกคูน


 ดู! พี่หมาน้องแมว
เจอกันครั้งแรก !? 






ครั้งแรกที่พี่หมา"เบิ้ดเดย์" ได้อยู่ใกล้ชิดกับน้องแมว "ดอกคูน"
จะนั่งจ้องมองอย่างไม่วางตา ด้วยตาโตๆจะทำให้ดูน่ากลัว เหมือนกับ
อยากจะกระโจนเข้ากัดเลยทีเดียว จนต้องบอกเตือนว่า..อย่ากัดน้องแมวนะ !!

แต่สักพักหนึ่งเบิ้ดเดย์ก็จะตื่นเต้นมากขึ้นๆๆ จนสั่นพั๊บๆไปทั้งตัว
จนต้องอุ้มน้องแมวออกไปก่อน เพราะกลัวพี่หมาเบิ้ดเดย์จะหัวใจวายไปซะก่อน

แรกๆก็นำน้องแมวมาให้พี่หมาดูอย่างใกล้ชิดแบบนี้...
สักสามสี่ครั้ง จนรู้สึกว่าพี่หมาเริ่มชิน และไม่ตื่นเต้นจนตัวสั่นแล้ว
ก็จะเริ่มปล่อยน้องแมวให้เข้าไปใกล้ แต่พี่หมาจะทำเป็นอายเดินหนีบ้าง

หลังจากนั้น...ก็เริ่มจะเข้ามาหากันแบบเนียนๆ 
จนทำความรู้จักกัน และคุ้นเคยกันมากขึ้นเป็นไปตามธรรมชาติของพวกเขา
ก็จึงได้รู้ถึงนิสัยของพี่หมาเบิ้ดเดย์ว่าเขาเป็นหมาฉลาดน่ารักและใจดี



 + คลิปสุดท้ายดอกคูน 


น้องแมว "ดอกคูน" น่ารักแสนรู้ โพสต์ท่ากับวิวสวยให้ถ่ายคลิป..
เป็นคลิปสุดท้ายที่ให้ไว้เป็นที่ระลึก..ก่อนที่แมวดอกคูนจะสูญหายไป !
ทั้งๆที่กำลังโตน่ารัก เป็นหนุ่มติส...อายุประมาณปีกว่าๆเท่านั้นเอง

นิสัยของดอกคูน เป็นน้องแมวรูปร่างปราดเปรียว มี ๙ แต้ม 
ฉลาดน่ารัก ซนและใจกล้า รักอิสระ มีน้ำใจมากๆ
ก่อนที่เขาจะหายไปจากบ้าน ดอกคูนเริ่มเป็นหนุ่ม มักหายไปวันสองวัน

เริ่มมีแมวตัวเมียข้างบ้านมาหา แอบเข้ามาขอกินอาหารด้วย
โดยน้องดอกคูนชอบมาร้องขออาหารจากเรา พอเรานำอาหารไปให้
เขาก็จะกินนิดหน่อย แล้วรีบออกไปเรียกแมวตัวนั้นให้มากินต่อเป็นแบบนี้ตลอด







ชมคลิปวิดีโอนี้ค่ะ

https://www.youtube.com/watch?v=kzje8-RAjps





หลังจากนั้นดอกคูน ชอบจะตามตัวเมียไปที่บ้านแล้วหายไป
ไม่กลับมานอนที่บ้าน แรกๆเราก็ออกตามไปเรียกหาเขาให้กลับมากินอาหาร
จากพฤติกรรมหายไปสองสามวันกลับมาบ้านทีหนึ่ง

ก็เริ่มหายไปนานเป็นสี่ห้าวัน แล้วกลับมาแบบผอมโซ
ตามตัวมีบาดแผล กลับมาฝากเราทำแผลใส่ยาให้ เป็นแบบนี้จนเราชิน
ครั้งหลังสุดได้หายไปนาน..เรารอด้วยความคิดถึงแต่ดอกคูนก็ไม่กลับมาอีกเลย ! 






ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รูปเคลื่อนไหวการ์ตูนหมาเศร้า



ช่วยชีวิตลูกแมวน้อยที่น่ารัก "ดอกคูน"


 ช่วยชีวิตลูกแมวน้อยที่น่ารัก 

  ตั้งชื่อให้ว่า "ดอกคูน"  

 เพราะว่าตาโตสีเหลืองสดใสเหมือนดอกคูน 






เล่าเรื่องในอดีต ย้อนไปเมื่อวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2516
ช่วงเย็นวันนั้น..ไปรดน้ำต้นผักหวานป่า และต้นมะม่วง บริเวณรั้วติดกับ
บ้านสวนข้างๆและจะมีตาข่ายขึงไว้ที่แนวรั้วลวดหนามตลอดแนว

ก็ก้มหน้าก้มตารดน้ำจนเกือบเสร็จและเริ่มจะมืดค่ำแล้ว
ก็ได้ยินเสียงคล้ายๆกับนกบางชนิดที่มักจะกลับมานอนรัง/ตามพุ่มไม้
เสียงแหบๆเบาๆ.."แคร๊วๆๆ" ตอนแรกเราก็ไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าเสียงนก

แต่มันเหมือนกับเสียงร้องนั้นอยู่ใกล้ๆ ..ไม่รู้อะไรโดนใจเราให้
มองไปตามเสียงนั้นไป ห่างจากเรายืนรดน้ำอยู่ประมาณสิบเมตรได้
ก็มีดวงตากลมๆสีใสๆกำลังมองจ้องเราอยู่ !!

เราวางสายยางฉีดน้ำลง และเดินเข้าไปอีกสี่ห้าก้าว
ก็เห็นชัดว่าเป็นลูกแมวตัวเล็กๆ ลำคอถูกพันติดกับตาข่าย ดวงตาคู่นั้น
มองเราเหมือนกำลังวิงวอนให้เรา "ช่วยชีวิต"








ทีแรกยังไม่กล้าเข้าไปช่วยในทันที ! เพราะรู้ว่าถ้าเข้าไปถึงตัว
เขาอาจจะตกใจกลัวจนอาจจะกัดหรือข่วนเราได้.. จึงตัดสินใจไปตาม
คนมาช่วยและให้เตรียมใส่ถุงมือมาด้วย พร้อมกับกรรไกรเพื่อตัดตาข่าย

เราสังเกตุเห็นตรงที่เขาอยู่เป็นหลุมคงจะมาจากการดิ้น
เพื่อจะทำให้ตัวเขาหลุดออก แมวน้อยตัวผอมมากจนเห็นซี่โครง
เสียงที่ร้องก็แหบพร่ามากจนไม่เป็นเสียงร้องของแมวเลย

ลูกแมวตัวนี้น่าจะติดตาข่ายอยู่ตรงนี้ มาคงจะนานหลายวัน
ถ้าหากค่ำนี้เราไม่พบเจอเขา ก็คิดว่าเขาคงจะไม่มีชีวิตรอดผ่านคืนนี้
อย่างแน่นอนเนื่องจากการอดน้ำ อดอาหารมานานหลายวันแล้ว

ทีแรกก็คิดว่าคงจะเป็นแมวบ้านใกล้ๆแถวนี้ เมื่อได้ตัดตาข่ายออกได้
ดูเขามีแรงกระโดดเล็กน้อยแบบดีใจ ก็เอามือดันเขากลับไป
ตรงบ้านหลังข้างๆ...แต่เขากลับเดินเข้ามาหาเรา และคลอเคลียอยู่ที่มือเรา




แมวน้อยไม่กลัวเราเลย เหมือนเคยรู้จักเลี้ยงดูกันมาก่อน
เราก็เลยอุ้มเขากลับเข้าบ้าน แล้วหาข้าวหาน้ำให้กิน น้องแมวก็รีบกิน
ข้าวด้วยความหิวโหย อย่างเอร็ดอร่อย กินข้าวอิ่มแล้วก็รีบเลียน้ำตามทันที!

ด้วยความเมตตาจากการช่วยเหลือแมวน้อยจนมีชีวิตรอด
ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจนสิ้นลม...ก็ทำให้เรารู้สึกมีความสุขมากในการช่วย
ชีวิตลูกแมวในครั้งนี้ เราจึงได้รับความสุขใจกลับมาใน "เดือนแห่งความรัก"


 ชมคลิปวิดีโอนี้ค่ะ 







Translate

บทความที่ได้รับความนิยม