หลังจากที่ฝันถึง "เจ้าร็อค" ป่วยตาย!!
เมื่อเรียกแล้วกลับฟื้นขึ้นมาได้ จึงทำให้คิดว่านั่นเป็นความปกติธรรมดา
ที่เรามักฝันไปได้เรื่อยเปื่อยทุกเรื่องราว..ที่กังวลไม่สบายใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะกินเยอะไป ท้องไส้ทำงานหนักธาตุก็เลยแปรปรวน
อาจจะ...ทำให้ฝันร้ายไปก็ได้ ก็เพียงแต่คิดว่า "ฝันร้ายกลายเป็นดี"
เราไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับความฝันนั้น...อาจจะลืมๆฝันนั้นไปด้วยซ้ำ!...
แต่หลังจากฝันไปได้ประมาณ 3 วัน...วันนั้นวันเสาร์เป็นวันหยุดงาน
ช่วงสายๆ เจ้าร็อค ก็มีอาการนอนซึม และท้องเสีย เราจึงได้นำไปหาหมอในเมือง
เป็นร้านคลินิคสัตว์ หมอก็ได้ตรวจดูอาการว่าท้องเสีย ก็ฉีดยาให้พร้อมกับน้ำเกลือ
เราอุ้มร็อค วางนอนบนเสื่ออยู่ช่วงกะบะรถปิคอัพ...ก็ดูเหมือนอาการจะดีขึ้น
พักหนึ่งได้ โดยที่ร็อคก็ยังคงนอน(แบบผงกหัวขึ้น) เรายังไปนั่งเล่นกับร็อค
อยู่ตรงท้ายกะบะรถ พูดคุยเล่นกับเขา...ร็อคเริ่มมีอาการดีขึ้นแล้ว
พอกลับมาถึงบ้านพักก็อุ้มเขาลงจากรถ ร็อคก็เดินเข้าไปในบ้านได้เอง
เราก็เริ่มนึกถึงความฝันเมื่อ 3 วันก่อน และเล่าให้คนที่บ้านฟังถึงความฝันนั้น
และใจก็คิดว่าทำไมมันเหมือนความฝันจังเลย หวังว่าความฝันนั้นที่ร็อคตาย
แล้วเราเรียกเขาก็ฟื้นขึ้นมาได้ ก็คงจะไม่เป็นอะไร! คิดดีๆปลอบใจตัวเองไป
จึงคิดถึงสาเหตุของสิ่งที่ร็อคกินเข้าไปจนท้องเสีย...ก็เดินไปหลังบ้าน
จึงพบสาเหตุก็คือ มันเทศนึ่งที่มันบูดเสียแล้วเอาไปทิ้งไว้ในถังขยะหลังบ้าน
ร็อคชอบกิน "มันเทศนึ่ง" ที่เราเอาให้เขากินบ่อยๆ กับของโปรดอีกอย่างคือ
ในช่วงดึกคืนนั้นเอง..ได้ยิน"ร็อค"ร้องครางเสียงดัง พอใกล้จะสว่าง
เราลงมาดูร็อค และคิดว่าสายๆเมื่อคลินิคเปิดก็จะพาเขาไปหาหมออีกที!
แต่เราเห็นร็อค!นอนนิ่งๆ ก็เลยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เอามือไปจับตัวร็อค ตัวเขา
เริ่มเย็นแล้ว...ร็อคตายแล้ว!!..เราร้องไห้โฮ! และเรียกร็อคๆๆตื่นๆๆๆ
ความฝันนั้นเป็นจริงหรือนี่ !! เราร้องไห้ไปเขย่าตัวร็อคไป..หวังว่า.. !!
เมื่อเรียกร็อคแบบนั้นแล้วเขาจะลืมตาตื่นได้..เหมือนความฝันนั้นไง !?..
แต่เรียกยังไงๆ ร็อคก็ไม่ลืมตาฟื้นคืนมาหาเราอีกแล้ว... รู้สึกเศร้าเสียใจมากๆ
ที่เราต้องพรากจากร็อคไปแบบนี้ และนึกเสียใจที่ตอนดึกที่ร็อคร้องนั้น
ไม่ได้ลงมาดูอาการ/มาดูใจของร็อคเลย...เรายังไม่ได้ร่ำลากันเลยนะร็อค!
ตอนสายๆ เราก็นำร่างของร็อค ไปฝังที่เชิงเขาของม่อน(ดอย)อันศักดิ์สิทธิ์
เป็นม่อนสาธารณะที่ควบคุมดูแลอยู่ ม่อนดอยนั้นมีชื่อเรียกว่า "ม่อนลับแล"
"เจ้าร็อค" เป็นน้องหมาที่ยังโสดบริสุทธิ์ผุดผ่องและฉลาดแสนรู้มาก
เจ้าจึงสมควรถูกฝั่งร่างไว้ ณ ที่ตรงนั้น...ตราบชั่วนิจนิรันดร์...
"ด้วยรักและอาลัยยิ่ง"
